Fort Winiary pełnił rolę centralnego elementu umocnień Twierdzy Poznań (niem. Festung Posen) i powstał według jednolitej koncepcji fortyfikacyjnej. Budowę rozpoczęto w 1828 roku, a zakończono w 1842 roku. Wzniesienie fortu trwało więc około piętnastu lat i uczyniło go największym obiektem obronnym swojej epoki.
Jak powstał Fort Winiary?
Prace nad fortem prowadzono w pierwszej połowie XIX wieku, w latach 1828–1842. Realizacja mieściła się w ramach systemu nowopruskiego, który kładł nacisk na regularny, poligonalny układ umocnień. W efekcie Fort Winiary wyróżniał się skalą i jednorodnością rozwiązań konstrukcyjnych.
Jak zorganizowano umocnienia i zabudowę fortu?
Umocnienia zewnętrzne powstały na planie wielokąta i otoczono je fosami. W samym centrum znajdowała się dwukondygnacyjna reduta z izbami żołnierskimi, kuchniami i piekarnią, która półkoliste otaczała przestronny dziedziniec. Na dziedzińcu umieszczono pompę wodną, niezbędną dla zaopatrzenia załogi i zabudowań.
Do czego służył Fort Winiary?
Fort pełnił funkcję garnizonową i wykorzystywano go jako koszary. Bywał także miejscem przetrzymywania rewolucjonistów, powstańców i jeńców. W ciągu istnienia obiektu dokonano tylko nieznacznych modernizacji konstrukcji i wyposażenia.
Co to jest Park Cytadela?
Obszar dawnego Fortu Winiary funkcjonuje dziś pod nazwą Park Cytadela. Nazwa podkreśla ciągłość historyczną miejsca i jego związek z dawną twierdzą. Fort zajmował obszar około 100 ha.
Informacje praktyczne
- Adres: Za Cytadelą 128, 61-659 Poznań — wyznacz trasę w Google Maps
- Ocena w Mapach Google: 4,8 (1 658 opinii)
