| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Telesfor Banaszkiewicz |
| Urodzenie | 27 listopada 1908, Poznań |
| Śmierć | 4–7 kwietnia 1940, Katyń |
| Zawód / role | piłkarz, lekkoatleta, ekonomista, działacz społeczny |
| Klub | Warta Poznań (napastnik, 1929–1935) |
| Wykształcenie | Wyższa Szkoła Handlowa w Poznaniu (ekonomia) |
| Służba wojskowa | porucznik rezerwy piechoty |
| Upamiętnienie i odznaczenia | |
| Awans | pośmiertny awans na kapitana (2007) |
| Odznaczenie | Krzyż Kampanii Wrześniowej (pośmiertnie, 1986) |
27 listopada 1908 urodził się w Poznaniu jako syn Walentego i Antoniny z Nowaków. Po zakończeniu edukacji handlowej ukończył studia na Wyższej Szkole Handlowej w Poznaniu. Był sportowcem związanym z poznańskimi klubami; występował w barwach Warta Poznań oraz w sekcjach lekkoatletycznych.
Życiorys i aktywność społeczna
Pochodził z rodziny wielodzietnej; miał dziewięcioro rodzeństwa. Ukończył liceum handlowe i przeszedł kurs na oficera rezerwy w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie. Po studiach przeniósł się do Katowic, gdzie mieszkał i działał społecznie.
Był członkiem Stowarzyszenia Absolwentów Wyższej Szkoły Handlowej i w 1938 zasiadał w Komisji Rewizyjnej tego stowarzyszenia. Należał także do Korporacji Akademickiej K! Mercuria.
Kariera sportowa
W okresie międzywojennym uprawiał lekkoatletykę i piłkę nożną. W latach 1929–1935 występował jako napastnik Warty Poznań. Wcześniej występował także w sekcjach sportowych klubu „Pogoń”.
Służba wojskowa i los podczas wojny
1 stycznia 1933 otrzymał awans na podporucznika rezerwy i został przydzielony do 74 Górnośląskiego pułku piechoty. Na stopień porucznika rezerwy został wpisany ze starszeństwem od 1 stycznia 1938 i z 170. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej w nieznanych okolicznościach. W kwietniu 1940 przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelników Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego. Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy NKWD na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.
Ofiary grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych. Przy pracach ekshumacyjnych i archeologicznych prowadzonych później na terenie cmentarza wojennego w Katyniu Telesfor Banaszkiewicz nie został zidentyfikowany. W Archiwum Robla pojawia się jego nazwisko na kartkach papieru znalezionych w pobliżu szczątków Mariana Babuchowskiego.
Odznaczenia i upamiętnienie
1 stycznia 1986 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kampanii Wrześniowej. Minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana 5 października 2007. Awans ogłoszono 9 listopada 2007 podczas uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” w Warszawie.
13 kwietnia 2016 w ogrodzie Pałacu Prezydenckiego zasadzono Dąb Pamięci poświęcony wszystkim Ofiarom zbrodni katyńskiej. Certyfikat tego dębu miał numer 1.
