| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Bożena Kazimiera Alekso (Bożena Alesso) |
| Urodzenie | 21 grudnia 1912, Poznań |
| Zgon | 1 marca 2010, stan Illinois (USA) |
| Zawód | tancerka, aktorka teatralna i filmowa |
| Kariera | |
| Scena | rewie i teatry warszawskie, Polski Balet Reprezentacyjny |
| Emigracja | Niemcy, Kanada, Stany Zjednoczone |
| Filmografia (wybrane) | |
| 1934 | Pieśniarz Warszawy — tancerka w teatrze |
| 1936 | Jego wielka miłość — kobieta w loży |
Bożena Alesso działała na scenie przed wojną jako tancerka rewii i baletu. Jej kariera objęła występy w teatrach warszawskich, udział w Polskim Balecie Reprezentacyjnym oraz późniejsze występy za granicą.
Życie i początki kariery
Urodziła się w Poznaniu i w dzieciństwie mieszkała także w Toruniu i Warszawie. W młodości uczyła się akrobatyki u wuja Witolda Herbsta i uczęszczała do szkoły filmowej Michała Machwica. Sama twierdziła, że debiutowała jako czternastolatka, choć pierwsze wzmianki prasowe pojawiają się w 1931 roku.
W 1931 roku występowała najpierw w poznańskim teatrze Metropolis, a następnie przeniosła się do Warszawy, gdzie dołączyła do zespołu Morskie Oko. W kolejnych latach pojawiała się w rewiach i teatrach stołecznych.
Scena przed wojną — rewije, balet i akrobatyka
W latach 30. występowała między innymi w Wesołe Oko, Kameleon (1932), Morskie Oko (1932–1933), Hollywood, Colosseum (1934) oraz Wielka Rewia (1935). Tańczyła w parze z Jerzym Neyem i była członkinią zespołów takich jak Teatr 8:15 (1936) oraz zespół Tacjanny Wysockiej, z którym w 1937 roku występowała w Paryżu.
Od 1938 roku należała do Polskiego Baletu Reprezentacyjnego kierowanego przez Leona Wójcikowskiego. Z grupą tym podróżowała m.in. do Francji, Belgii, Luksemburga oraz do Nowego Jorku w ramach Wystawy Światowej w 1939 roku. Jako akrobatka wykonywała efektowne numery — między innymi wyskakiwała z pudła do kapelusza lub z wózka dziecięcego i w parze z partnerkami pokazywała złożone figury gimnastyczne.
Okres wojny, emigracja i późniejsze lata
Podczas II wojny światowej pozostała w Warszawie i występowała m.in. w jawnym Teatrze Miasta Warszawy. Krótko przed wybuchem powstania warszawskiego wyjechała do Monachium. Po wojnie występowała tam dla żołnierzy amerykańskich, a następnie wyemigrowała do Kanady.
W Kanadzie w latach 50. wyszła za mąż za ukraińskiego tancerza Wasyla Sonycha. Para tworzyła duet taneczny The Valenos — Beatrice i Bill Valenos i w maju 1962 roku wystąpiła w programie telewizyjnym The Ed Sullivan Show. Pod koniec lat 60. osiedlili się w Toronto. Kilka lat później Alesso zakończyła karierę taneczną z powodu kontuzji i prowadziła szkołę tańca oraz zajmowała się malarstwem.
W 1988 roku sprzedała dom w Kanadzie i przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych. Zmarła 1 marca 2010 w stanie Illinois.
Życie prywatne
Przed małżeństwem z Wasylem Sonychem była dwukrotnie mężatką. W 1936 roku poślubiła urzędnika Mariana Suchcickiego; sąd niemiecki orzekł o rozwodzie w 1943 roku. Następnie wyszła za aktora niemieckiego o pseudonimie Los (prawdopodobnie Horst-Werner Loos) i rozwiodła się po kilku latach.
