Domki budnicze tworzą zwartą szeregową zabudowę targową, nietypową w skali miasta. Kamieniczki stoją na południe od ratusza i mają wąskie jedno- i dwuokienne fasady. Wczesnorenesansowe podcienia były pierwotnie miejscem handlu i zachowały swoją funkcję do dziś.
Historia powstania i rozwój
W 1418 władze miejskie udostępniły 17 bud śledziowych, z których rozwinęły się późniejsze domki budnicze. Na początku XVI wieku część budynków otrzymała murowane podcienia, a w 1534 roku cech budników otrzymał zgodę na wybudowanie podcieni dla wszystkich domów tej grupy. Nazwa "budy śledziowe" odzwierciedlała zakres handlu prowadzony w podcieniach.
W kolejnych wiekach podcienia częściowo zamurowano i przekształcono w małe sklepiki. Kamieniczki zostały niemal doszczętnie zniszczone podczas II wojny światowej. Po wojnie odtworzono podcienia, wykorzystując zachowane renesansowe detale.
Architektura, herb i malowidła fasad
Kamieniczki mają trzy lub cztery kondygnacje i wąskie fasady z jednym lub dwoma oknami. W kamienicy nr 17 mieściła się siedziba Bractwa Budników, o czym świadczy herb z trzema palmami i śledziem oraz napis Fraternitatis Budnicorum.
Większość elewacji zdobią polichromie zaprojektowane przez Zbigniewa Bednarowicza i wykonane w latach 1953–1961. Po rekonstrukcji powojennej podcienia przywrócono jako przestrzeń handlową; dziś dominują w nich wyroby pamiątkarskie.
Kancelaria miejska i rola miejsca w mieście
Od południowego zachodu grupę domków zamyka dawna kancelaria miejska, nazywana także Domem pisarzy miejskich, zajmująca parcelę nr 10. Od 1961 roku w tym budynku znajduje się siedziba Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania im. Cyryla Ratajskiego.
Domki budnicze stanowią jeden z nielicznych zachowanych przykładów szeregowej zabudowy targowej w Poznaniu. Ich podcienia przez stulecia pełniły funkcję handlową i zachowały tę rolę po powojennej odbudowie.



Informacje praktyczne
- Adres: Stary Rynek, 61-772 Poznań — wyznacz trasę w Google Maps
- Ocena w Mapach Google: 4,9 (254 opinie)