| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Krzysztof Antkowiak |
| Data urodzenia | 23 stycznia 1973 |
| Miejsce urodzenia | Poznań |
| Zawód | piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, aktor |
| Wykształcenie | |
| Szkoła | Liceum muzyczne w Poznaniu |
| Studia | Akademia Muzyczna w Poznaniu, klasa fortepianu |
| Wybrane osiągnięcia | |
| Przełom | Wyróżnienie i nagroda publiczności na 25. KFPP w Opolu (1988) |
| Certyfikaty | złota płyta i złota kaseta za album "Zakazany owoc"; platynowa płyta za "Zostanie mi muzyka..." |
| Wybrane płyty | |
| 1989 | Zakazany owoc |
| 1997 | Delfin |
| 2015 | Dirt on TV |
| 2020 | Zostanie mi muzyka... |
Krzysztof Antkowiak pierwsze publiczne występy miał jako dziecko. Jego ojciec, Witold Antkowiak, współtworzył zespół Duet Egzotyczny. Debiut sceniczny nastąpił gdy miał pięć lat — bez próby zaśpiewał „Rzeki Babilonu” z orkiestrą Zbigniewa Górnego.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Poznaniu i wychowywał się w środowisku muzycznym rodziny. Ukończył liceum muzyczne w rodzinnym mieście, a następnie studiował w klasie fortepianu na Akademii Muzycznej w Poznaniu. W wieku dziesięciu lat przeszedł wypadek, po którym przez cztery lata zmagał się z jąkaniem.
W 1986 otrzymał nagrodę jury na Festiwalu Piosenki Dziecięcej w Koninie. W połowie lat 80. występował w telewizyjnym programie Jacka Cygana "Dyskoteka Pana Jacka" i nagrał piosenki do filmu "Cudowne dziecko" (1986).
Kariera muzyczna i nagrody
W 1988 za wykonanie utworu Zakazany owoc — z tekstem Jacka Cygana i muzyką Krzesimira Dębskiego — otrzymał wyróżnienie oraz nagrodę publiczności na 25. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Rok później ukazał się jego debiutancki album studyjny o tym samym tytule; sprzedaż płyty przyniosła mu certyfikat złotej płyty i złotej kasety w Polsce.
Przez kilka kolejnych lat koncertował w kraju i za granicą, m.in. w USA i Kanadzie. W 1990 zdobył pierwszą nagrodę na Festiwalu Piosenki Włoskiej w Zamościu, a jego utwory często zajmowały wysokie miejsca na listach przebojów. W połowie lat 90. wrócił aktywnie na rynek muzyczny, współpracując m.in. z Edytą Górniak.
W 1997 wydał album „Delfin”, nad którym pracował z Grzegorzem Ciechowskim. W kolejnych latach tworzył projekty studyjne i sceniczne — współtworzył formację Drum Machina, współpracował z Gaelforce Dance oraz w 2012 podjął projekt Simplefields z Marcinem Domuratem, z którym w 2015 wydał płytę "Dirt on TV".
Działalność w filmie, telewizji i mediach
Antkowiak występował także w filmach i w telewizji. W 1986 zaśpiewał dwie piosenki w filmie "Cudowne dziecko". W 1997 zagrał w filmie "Młode wilki 1/2". W grudniu 1997 wystąpił w reklamie cukierków Fruittella.
W 2017 zajął drugie miejsce w finale ósmej edycji programu rozrywkowego "Twoja twarz brzmi znajomo". W 2018 zagrał epizodyczną rolę w serialu "Barwy szczęścia". W kolejnych latach występował w koncertach i nagraniach — w 2017 nagrał z Stanisławą Celińską piosenkę „Czas pojednań”, a w 2020 wydał album "Zostanie mi muzyka...", któremu towarzyszyło poświęcenie utworów ks. Piotrowi Pawlukiewiczowi.
Przerwy w karierze i życie prywatne
W 2000 zawiesił działalność muzyczną, by skupić się na nauce. Mieszkał przez pewien czas w Niemczech i w Szwecji. W 2003 wziął udział w finale krajowych eliminacji do Konkursu Piosenki Eurowizji, a w 2005 startował w wewnętrznych eliminacjach do kolejnej edycji konkursu.
W życiu prywatnym w 1998 spotykał się z Edytą Górniak. Przez lata zmagał się z uzależnieniem od alkoholu i hazardu; sam podaje, że uwolniło go nawrócenie.
