| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Wojciech Maksymilian Adamski |
| Urodzenie | 21 listopada 1796, Poznań |
| Zgon | 8 lutego 1841, Owińska (Zakład Psychiatryczny) |
| Zawód | lekarz, botanik |
| Wykształcenie | |
| Szkoła średnia | Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu (matura 1817) |
| Studia | filozofia w Poznaniu (od 1818); medycyna w Wiedniu (1819–1823) i we Wrocławiu (od 1824) |
| Tytuł | dr medycyny i chirurgii (1825) |
| Działalność | |
| Praktyka | Kościan (od 1826) |
| Badania | zbieranie roślin; rękopis "Flora Wielkiego Księstwa Poznańskiego" |
| Rodzina | |
| Żona | Urszula Przeszkodzińska |
| Dzieci | Władysław (ur. 1826), Włodzimierz Wojciech (ur. 1827), Kazimierz Stanisław (ur. 1829) |
Wojciech Maksymilian Adamski był lekarzem z wykształceniem medycznym i miłośnikiem botaniki. W czasie pracy zawodowej w Wielkopolsce gromadził materiały do florystycznego opracowania regionu.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 21 listopada 1796 w Poznaniu w rodzinie mieszczańskiej Konrada i Agaty z domu Cichowicz. Początkowych nauk uczył się u stryja, ks. Mikołaja, proboszcza w Łubowie koło Gniezna. Od 1811 uczęszczał do gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu i w 1817 zdał maturę.
Praktyka medyczna i studia
W 1818 rozpoczął studia w Poznaniu, najpierw z filozofii, a w latach 1819–1823 studiował medycynę na Uniwersytecie w Wiedniu. W 1824 kontynuował kształcenie we Wrocławiu pod kierunkiem m.in. Jana Evangelisty Purkyniego (fizjologia) i Ludolpha Christiana Treviranusa (botanika). W 1825 uzyskał tytuł doktora medycyny i chirurgii po przedstawieniu rozprawy "Dissertalio inauguralis sistens prodromum historiae rei herbariae in Polonia, a suis initiis usąue ad nostra tempera".
Od 1826 pracował jako lekarz w Kościanie, prowadząc szeroką praktykę lekarską. W 1826 nawiązał osobisty kontakt z internistą Christophm Wilhelmem Hufelandem w Berlinie i utrzymywał przyjaźń z kolegą szkolnym K. Marcinkowskim.
Badania botaniczne i publikacje
W wolnym czasie organizował wycieczki botaniczne i zbierał okazy do planowanej pracy "Flora Wielkiego Księstwa Poznańskiego". W 1828 zdecydował się ogłaszać części materiału w formie kalendarza florystycznego w polskiej edycji "Gazety Wielkiego Księstwa Poznańskiego" (od maja do września, nr 40–94, z przerwami); wymienione tam rośliny objęły 174 gatunki, zebrane głównie w okolicach Kościana, Gostynia, Poznania i Śremu.
Opublikowane fragmenty rękopisu pozostały mało znane do 1896, kiedy to Bolesław Erzepki ogłosił je w odrębnej publikacji.
Rodzina i ostatnie lata
Był żonaty z Urszulą Przeszkodzińską. Miał trzech synów: Władysława (ur. 1826) i Włodzimierza Wojciecha (ur. 1827), którzy zmarli w dzieciństwie, oraz Kazimierza Stanisława (ur. 1829). Nieuleczalna choroba zmusiła go do przerwania praktyki; w 1838 przewieziono go do Zakładu Psychiatrycznego w Owińskach, gdzie zmarł 8 lutego 1841.
