| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 1967 |
| Miejsce urodzenia | brak danych |
| Miejsce zamieszkania | Poznań |
| Zawód | malarka, publicystka, animatorka kultury |
| Edukacja i tytuły | |
| Studia | Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Poznaniu (obecnie UAP) |
| Dyplomy | 1993 – malarstwo, rysunek, teoria |
| Stopień naukowy | dr nauk humanistycznych (2002), UAM |
| Działalność | |
| Galeria i studio | Galeria Werbalna DUCK-TAK; Studio DUCK-ART; Lagunart.pl |
| Wystawy | ok. 50 wystaw indywidualnych, 30+ wystaw zbiorowych |
| Wyróżnienia (wybrane) | |
| Stypendia i nagrody | Stypendium dla Młodych Twórców (1995), Medal Młodej Sztuki (2000), stypendia MKiDN (2004, 2010, 2014), stypendium Marszałka Wielkopolski (2007, 2024) |
| Medale | Brązowy Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2026), Złoty Medal "Za Zasługi dla Kultury Polskiej" (2026) |
Agnieszka Balewska działa w wielu obszarach sztuki współczesnej. Tworzy obrazy, rysunki i grafiki komputerowe, realizuje performance'y dźwiękowo-motoryczne i dźwiękowo-słuchowe oraz zajmuje się malowaniem na nietypowych podłożach i recyklingiem przedmiotów odrzuconych.
Wykształcenie i działalność naukowa
Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, gdzie uzyskała w 1993 dyplomy z malarstwa u prof. Jerzego Kałuckiego, z rysunku u prof. Jarosława Kozłowskiego oraz z teorii u prof. Jerzego Ludwińskiego. W 2002 otrzymała stopień doktora nauk humanistycznych w dziedzinie nauk o poznaniu i komunikacji w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Promotorem pracy doktorskiej była prof. Anna Zeidler-Janiszewska, a rozprawa pt. "Metonimia i metafora wobec artystycznego fenomenu sztuki obiektu" ukazała się drukiem w Paryżu w 2005 roku.
W latach 2000–2003 prowadziła wykłady w Instytucie Kulturoznawstwa UAM oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Reprezentowała środowisko polskie na kongresach estetycznych w Lublanie (1998) i w Tokio (2001).
Kariera artystyczna i wystawy
Realizowała przeszło 30 wystaw zbiorowych oraz około 50 wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą. Jej prace prezentowano m.in. w Poznaniu, Warszawie, Łodzi, Krakowie, Szczecinie, Gdańsku oraz w miastach niemieckich i europejskich, a także w Tokio i Brukseli. W 2000 była jedyną artystką z Poznania zaproszoną na ogólnopolską wystawę "Najgroźniejsze Pędzle" w Królikarni w Warszawie.
Otrzymała szereg stypendiów i nagród: stypendium dla młodych twórców Kapituły Wydziału Kultury i Sztuki w Poznaniu (1995), Medal Młodej Sztuki przyznany przez Kapitułę "Głosu Wielkopolskiego" (2000), stypendium Ministra Kultury (2004) oraz stypendia Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2010 i 2014. W 2007 oraz w 2024 r. zdobyła roczne stypendium Marszałka Województwa Wielkopolskiego. W 2024 prace jej i członków grupy Lagunart pokazano na wystawie "Rozdroża Lagunartu" w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu. W 2025 zaprezentowała efekty projektu „Mobilny Ogród Poznania" na wystawie "Liliowa Brama Pokoju".
Galeria, studio i działalność społeczna
Od 1994 prowadzi Galerię Werbalną DUCK-TAK, początkowo w Domu Literatury przy ul. Wronieckiej, a później na Osiedlu Pod Lipami w Poznaniu. W 2001 założyła Studio Artystyczne i Naukowe DUCK-ART, gdzie prowadziła zajęcia łączące praktykę i teorię sztuki. W 2006 zainicjowała Stowarzyszenie Twórcze "DUCK-ATTACK", które działało do 2013 roku.
Po rozwiązaniu stowarzyszenia odtworzyła część środowiska w grupie Lagunart.pl i utworzyła Galerię Autorską Lagunart & Ducky. Działalność tej grupy była dokumentowana przez reportaże telewizyjne. W 2018 otrzymała nominację do tytułu wolontariuszki roku od Wielkopolskiej Rady Koordynacyjnej Związku Organizacji Pozarządowych. Projekt Alfa 2020 zakwalifikował się w 2021 do konkursu Inicjatory na najlepszą poznańską inicjatywę pozarządową.
Publikacje i prace teoretyczne
Była członkiem redakcji czasopisma "Arteon" w latach 2000–2006 i opublikowała ponad 40 tekstów w periodykach o sztuce w kraju i za granicą. Opublikowała rozprawę doktorską "Metonimia i metafora wobec artystycznego fenomenu sztuki obiektu", książkę "Trzy narracje o sztuce" oraz broszury: "Formy eidetyczne", "Ludzka choroba czyli wielki szpital świata", "Taniec Daga" i "Dzień Ważnych Form".
Wydała tomik wierszy "Pieśni Czarnowłosej" i cykl opowiadań metaforycznych "Myśli z Laguny 2014". W tekstach autorka stosuje rzadkie określenie duszewny jako termin opisujący specyficzne, osobiste stany i aspekty duszy, rozumiane jako cecha indywidualna, zamknięta i emocjonalna, odróżniana od pojęcia duchowy.
Życie prywatne
Agnieszka Balewska jest córką Krystyny i Lucjana Balewskiego. Jej ojciec pochodził ze Starogardu Gdańskiego, studiował chemię na Uniwersytecie Warszawskim, doktoryzował się w Strasburgu i potem pracował naukowo na Wydziale Chemii Politechniki Poznańskiej. Lucjan Balewski był synem lekarza Józefa Balewskiego i jego żony Pelagii.
