| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Lucjan Ballenstedt |
| Urodzenie | 12 października 1881, Poznań |
| Śmierć | 27 kwietnia 1958, Poznań |
| Zawód | Inżynier; specjalista mechaniki budowli |
| Znany z | projektowania mostów |
| Wykształcenie | |
| Szkoła | Wydział Inżynierii Lądowej i Wodnej, Królewska Wyższa Szkoła Techniczna w Charlottenburgu |
| Egzaminy | półdyplomowy 1906; dyplomowy 1934 |
| Kariera | |
| Wykładowca | Katedra Statyki i Geometrii Wykreślnej; Państwowa Szkoła Budownictwa w Poznaniu |
| Stanowiska | Dyrektor Liceum Budowlanego; kierownik Katedry Mechaniki Budowli (Politechnika Poznańska) |
| Wybrane projekty | |
| Mosty | Most Bolesława Chrobrego (1924); Most św. Rocha (1946–1947); Most Królowej Jadwigi (1948–1949); Most Uniwersytecki (1951) |
| Inne | Konstrukcja stalowa wieży ratusza w Poznaniu (1945); pawilony Międzynarodowych Targów Poznańskich |
| Pochówek | |
| Cmentarz | Cmentarz Junikowski, Aleja Zasłużonych (AZ-P-1) |
| Rodzina | |
| Rodzice | Bolesław i Aniela Ballenstaedt |
| Żona | Teodora z Cześników (ok. 1879/1882–1972) |
| Rodzeństwo | brat Adama Ballenstedta |
Lucjan Ballenstedt związał życie zawodowe z Poznaniem jako inżynier specjalizujący się w mechanice budowli i w projektowaniu przepraw przez Wartę.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Poznaniu jako syn budowniczego Bolesława i Anieli Ballenstaedt z Ławickich. W 1902 ukończył gimnazjum humanistyczne w Gnieźnie. Rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej w Królewskiej Wyższej Szkole Technicznej w Charlottenburgu; zdał egzamin półdyplomowy w 1906, a egzamin dyplomowy ukończył w 1934.
W latach 1909–1919 pracował jako asystent w Katedrze Statyki i Geometrii Wykreślnej tej politechniki. Okres ten ukształtował jego specjalizację w statyce i konstrukcjach mostowych.
Kariera zawodowa i realizacje mostów
Po I wojnie światowej uczył statyki i budowy mostów w Państwowej Szkole Budownictwa w Poznaniu. Po II wojnie światowej objął funkcję dyrektora Liceum Budowlanego w Poznaniu. Od 1945 pełnił zadania kierownika budowy mostów w Zarządzie Miejskim Poznania oraz wykładowcy w Szkole Inżynierskiej.
W 1952 został powołany na kierownika Katedry Mechaniki Budowli Politechniki Poznańskiej, a w 1957 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego tej uczelni. Wśród jego projektów są m.in. Most Bolesława Chrobrego (1924), Most św. Rocha (1946–1947, stalowe przęsło nurtowe obecnie w Moście Jordana), Most Królowej Jadwigi (1948–1949) oraz Most Uniwersytecki (1951).
Zaprojektował także stalową konstrukcję wieży ratusza w Poznaniu w 1945. Współpracował ze Stanisławem Kirkinem przy odbudowie pawilonów przemysłu ciężkiego Międzynarodowych Targów Poznańskich — nad odbudową pawilonu przedwojennego (obecnie pawilon nr 2) oraz nad konstrukcją nowej hali (obecnie pawilon nr 1).
Życie prywatne i upamiętnienie
Był żonaty z Teodorą z Cześników. Zmarł w Poznaniu 27 kwietnia 1958 i został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Junikowskim (AZ-P-1).
W 2003 Rada Miasta Poznania, na wniosek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji Oddział w Poznaniu oraz Politechniki Poznańskiej, nadała jednej z przepraw przez Wartę w ciągu poznańskiego odcinka autostrady A2 nazwę Most Lucjana Ballenstedta.