| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Filip Michał Bajon |
| Data urodzenia | 25 sierpnia 1947 |
| Miejsce urodzenia | Poznań |
| Wykształcenie | |
| Uczelnie | Uniwersytet im. Adama Mickiewicza (prawo), PWSFTviT w Łodzi (reżyseria) |
| Zawód / role | |
| Rola | Reżyser, scenarzysta, prozaik, wykładowca |
| Funkcje | |
| Stanowiska | Dyrektor Studia Filmowego „Kadr”; dziekan Wydziału Reżyserii PWSFTviT (2008–2016) |
| Wybrane filmy | |
| Najważniejsze | Aria dla atlety; Wizja lokalna 1901; Magnat; Poznań 56 |
| Wybrane nagrody | |
| Nagrody | Krzyż Kawalerski (2002); Gloria Artis (2014); Platynowe Lwy (2022) |
Filip Bajon rozpoczął działalność literacką i filmową w latach 70. XX wieku i łączy w dorobku prozę, scenariusze oraz reżyserię filmową i teatralną.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W 1970 ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu; w czasie studiów był seminarzystą Zygmunta Ziembińskiego w Katedrze Teorii Państwa i Prawa UAM. Po prawie podjął studia reżyserskie w PWSFTviT w Łodzi.
W 1974 uzyskał absolutorium na wydziale reżyserii, ale rektor Stanisław Kuszewski usunął go z uczelni bez nadania tytułu magistra. Decyzja wiązała się z dyplomowym filmem "Sadze", który poruszał temat tłumienia wydarzeń grudniowych w Gdańsku w 1970 roku. Nie zakazano mu jednak dalszej działalności filmowej.
Kariera filmowa i teatralna
Debiut reżyserski Bajona to film telewizyjny "Powrót" (1976). Kolejne filmy przyniosły mu rozgłos; za "Aria dla atlety" (1979) otrzymał nagrody na krajowych i międzynarodowych festiwalach, m.in. w Gdańsku, Koszalinie oraz wyróżnienia w San Sebastián i San Remo. Za "Wizję lokalną 1901" zdobył Nagrodę Główną na festiwalu w Gdańsku, a "Limuzyna Daimler-Benz" otrzymała Grand Prix w Figueira da Foz.
Wśród filmów fabularnych, które wyreżyserował, znajdują się m.in. Magnat (1986) oraz jego serialowa wersja "Biała wizytówka" (1989). Pracował także w teatrze, reżyserując spektakle w Poznaniu, Warszawie i Krakowie oraz realizacje dla Teatru Telewizji. Pełnił funkcje dydaktyczne i kierownicze: był wykładowcą na Wydziale Radia i Telewizji UŚ w Katowicach, prodziekanem kierunku realizacja obrazu w łódzkiej uczelni prywatnej oraz dziekanem wydziału reżyserii PWSFTviT w latach 2008–2016. W latach 90. kierował artystycznie Studiem Filmowym "Dom", a od 2015 stoi na czele Studia Filmowego "Kadr".
Twórczość literacka i nagrody
Bajon debiutował jako prozaik w 1970 na łamach "Miesięcznika Literackiego". W 1972 otrzymał Nagrodę im. Wilhelma Macha za powieść "Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody". W jego dorobku znajdują się także zbiory opowiadań i powieści, m.in. "Proszę za mną na górę", "Serial pod tytułem" oraz powieść autobiograficzna "Cień po dniu".
Wyróżnienia przyznane mu w kolejnych dekadach obejmują nagrody festiwalowe za poszczególne filmy, a także odznaczenia państwowe i kulturalne: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2002), Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2014) oraz Platynowe Lwy za całokształt twórczości (2022).
Życie prywatne
Z pierwszego małżeństwa z Elżbietą Bajon ma syna Maurycego. Z drugiego związku z Katarzyną Gintowt ma dwóch synów: Kaspra i Ksawerego. W 2013 poślubił dziennikarkę i fotografkę Marzenę Mróz.
