Plac Adama Mickiewicza zajmuje centralne miejsce w układzie Dzielnicy Cesarskiej w Poznaniu. Powstał na terenie likwidowanych obwarowań Twierdzy Poznań, na zachodnim odcinku fortyfikacji, zwłaszcza w rejonie Bramy Berlińskiej. Płyta placu została wyłożona kostką bazaltową o abstrakcyjnym wzorze pochodzącym z czasów powojennych.
Jak powstał plac?
Pierwsze plany zabudowy monumentalnej tego obszaru pochodzą z 1890 roku i przypisuje się je radcy budowlanemu Heinrichowi Grüderowi. W 1903 roku przygotowano kolejną wersję projektu sformułowaną przez Josepha Stübbena. W 1904 cesarz Wilhelm II powołał Królewską Komisję Rozbudowy Poznania, która zajęła się realizacją planów urbanistycznych dla tej części miasta.
20 sierpnia 1910 Poznań zyskał tytuł Rezydencjonalnego Miasta, a w tym samym dniu poświęcono Zamek Cesarski. Na przestrzeni XX wieku plac zmieniał swoje oblicze i funkcje publiczne; znajdowały się tu różne pomniki, a nazewnictwo placu ulegało przekształceniom aż do nadania obecnej nazwy 8 stycznia 1957 z inicjatywy prof. Zdzisława Kępińskiego.
Co znajduje się na placu i w jego otoczeniu?
Płyta placu z wymienioną kostką bazaltową oraz układ komunikacyjny tworzą ramę dla szeregu obiektów historią sięgających początku XX wieku. Na placu i w jego bezpośrednim otoczeniu wymienia się kilka pomników, budynków użyteczności publicznej oraz fragmenty zieleni.
W zestawieniu obiektów, wymienianych od północy zgodnie z ruchem wskazówek zegara, znajdują się m.in.:
Wokół placu znajdują się następujące obiekty:
- Pomnik Adama Mickiewicza
- Park Adama Mickiewicza
- Pomnik Ofiar Czerwca 1956 „Jedność” (1981) – rzeźbiarz Adam Graczyk, architekt Włodzimierz Wojciechowski
- Zamek Cesarski z Ogrodem Zamkowym (1905–1910) – architekt Franz Schwechten
- Ziemstwo Kredytowe (Posener Landschaft, 1910) – architekt Franz Schwechten
- Aula Nova (2006) – architekt Jerzy Gurawski
- Akademia Muzyczna (dawny Dom Ewangelicki, 1907–1908) – projekt Johannes z Charlottenburga; wschodnie skrzydło 1997 – Jerzy Gurawski
- Collegium Minus (dawna Akademia Królewska, 1905–1910) – architekt Edward Fürstenau
- Instytut Higieny (1912) – architekt Fritz Teubner
Na placu wcześniej stały też inne pomniki: do 1919 znajdował się tam Pomnik Ottona von Bismarcka, a w latach 1932–1939 na jego miejscu stał Pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa, zwany Pomnikiem Wdzięczności.
Jakie wydarzenia miały tu miejsce?
Na placu odbywały się uroczystości o zasięgu miejskim i ponadlokalnym. 9 września 1951 na placu miał finał Centralnych Dożynek, które rozpoczęły się w Parku Kasprowicza i wzięła w nich udział głowa państwa Bolesław Bierut. W okresie bezpośrednio powojennym nazwy placu zmieniały się w obrocie publicznym; użycie nazwy odnoszącej się do Józefa Stalina pojawiło się w 1945–1946, zanim nadano placowi obecną nazwę w 1957 roku.
Instytucje i pomniki wokół placu pokazują głównie architekturę początku XX wieku oraz przemiany przestrzeni publicznej w kolejnych dekadach.
Instytut Higieny w głębi zespołu powstał w 1912, a jego autorem był Fritz Teubner.
Informacje praktyczne
- Adres: Święty Marcin, 61-890 Poznań — wyznacz trasę w Google Maps
- Ocena w Mapach Google: 4,7 (1 097 opinii)
